Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2021

Έναν χρόνο μετά...


Σήμερα έκλεισε ένας χρόνος από την εμφάνιση του Κορονοιού στην Ελλάδα... 

Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος μέσα στον φόβο, στην ανοχή, στη θλίψη...

Έναν χρόνο μετά, οι μάσκες αυξήθηκαν, εξακολουθώντας να κρύβουν τα χαμόγελα...
Έναν χρόνο μετά, τα αντισηπτικά πλήθυναν θέλοντας να μας προστατεύσουν περισσότερο...
Έναν χρόνο μετά, μετράμε απώλειες τραγικές...
Έναν χρόνο μετά, η κούραση, το άγχος, η οργή είναι κι αυτά αυξημένα όπως τα κρούσματα...

Εδώ και έναν χρόνο οι αποστάσεις μας γονάτισαν, ο Έρωτας χάθηκε ανάμεσά τους. Τα θέλω των παιδιών, οι εφηβικοί στόχοι...

Έναν χρόνο μετά, τίποτα δεν έχει αλλάξει...Είμαστε ακόμα εδώ και πολεμάμε τον αόρατο εχθρό...
Έναν χρόνο μετά, καλούμαστε να αντέξουμε και πάλι γιατί έπεται συνέχεια...
Έναν χρόνο μετά, αξίζει να προσπαθήσουμε πιο δυνατά για να φτάσουμε στον δρόμο προς την ελευθερία...


Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2021

Άγιος Βαλεντίνος;;

 

  Ποτέ δε πίστεψα στη μέρα ετούτη. Τη θεωρούσα πάντοτε ανούσια και μέσα μου τη χλεύαζα. Όχι γιατί δε πιστεύω στον έρωτα, τουναντίον... Ανέκαθεν θεωρούσα πως ο έρωτας είναι από μόνος του γιορτή. 

  Δε χωράει το μεγαλείο του μονάχα σε μία μέρα, σε μία συγκεκριμένη ημερομηνία, σε ελάχιστες μόνο ώρες. Ο έρωτας είναι πνοή ζωής, είναι ευτυχία, είναι το δυνατότερο συναίσθημα που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος. Είναι αυτός που δε θα σε αλλάξει αλλά θα σε ελευθερώσει, εκείνος που πιθανόν να σε τρομάξει αρχικά μα είναι ο ίδιος που θα σε διδάξει. Ίσως να μην κρατήσει για πάντα, όμως θα σου προσφέρει χιλιάδες αναμνήσεις.

  Πολλοί τον συγχέουν λανθασμένα με τη θλίψη, την απογοήτευση, την πτώση, την απόγνωση, τον θάνατο. Όχι, δεν είναι αυτός ο έρωτας. Εκεί μπερδεύονται άλλα συναισθήματα όπως ο φόβος, η ζήλια, ο εγωισμός. Ο έρωτας μόνο χαρά μπορεί να δώσει και ο καθένας θα πρέπει να είναι καθάριος κι απαλλαγμένος από οτιδήποτε σκοτεινό για να τον λάβει, να τον ζήσει, να τον δεχτεί και να θαυμάσει τη δύναμή του.

Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2020

Παγκόσμια ημέρα κατά της βίας των γυναικών

 


  Μην κλείνεις τ' αυτιά σου στις κραυγές των φίλων, των συγγενών, που σου λένε να φύγεις, να τρέξεις, να σωθείς. Μην αγνοείς το νοιάξιμό τους, τους φόβους τους, τις συμβουλές τους. Εκείνοι βλέπουν! Αυτό ακριβώς που βλέπεις κι εσύ αλλά δε θέλεις να παραδεχτείς, να συνειδητοποιήσεις.   Σταμάτα επιτέλους να εθελοτυφλείς, σταμάτα να δικαιολογείς τα αδικαιολόγητα. Ποτέ δε θα αλλάξει, κι αν αλλάξει θα είναι προς το χειρότερο. Φύγε όσο είναι καιρός, ζήτα βοήθεια, πάρε τη βοήθεια που σου προσφέρεται. Δεν είσαι μόνη σου, μη φοβάσαι. Υπάρχει λύση, υπάρχει τρόπος να το τελειώσεις όλο αυτό, να γλυτώσεις.   Επώδυνα, ναι! Δύσκολα, σίγουρα! Μα θα περάσει. Θα τα καταφέρεις αρκεί να το πάρεις απόφαση. Θέλει δύναμη ψυχής, θέλει προσπάθεια, θέλει κόπο, μα θα τα καταφέρεις. Αρκεί να κλείσεις τ' αυτιά σου στα παρακάλια του, στα θετρινίστικα 《Σ' αγαπώ》 του, στις φωνές του που ως άλλες Σειρήνες σε κρατάνε δέσμια κοντά του.  Δε σ' αγαπάει. Δεν είναι έτσι η αγάπη, μάτια μου... Πάρε απ' το χέρι τη ζωή που σου ανήκει. Μονάχα σε σένα ανήκει, να το θυμάσαι αυτό. Και οδήγησέ την στη δική σου Ιθάκη. 

                                        Φωτεινή Ταχατάκη

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2020

Κυκλοφορεί!!

 

Δεν ήθελε να παραδεχτεί ποτέ την αδυναμία της, τη δειλία της, να πει μια κουβέντα παραπάνω, να αντιμιλήσει ή να αρνηθεί…

Αυτή ήταν η Αρετή. Αρετή σκέτο, δίχως τόλμη αλλά με μεγάλη καρδιά. Από μικρό παιδί δεν ήθελε να εναντιωθεί στους δικούς της με αποτέλεσμα να ορίσουν εκείνοι το μέλλον της στο πλευρό ενός άντρα που δεν αγαπούσε. Παρόλα αυτά, η Αρετή ανέλαβε το τίμημα που της αναλογούσε, μεγάλωσε τα παιδιά της και κάπου στο τέλος, παραδέχτηκε πως όλα μας τα λάθη τα πληρώνουμε. Στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’70, η οικογένεια της Αρετής θα γνωρίσει την αγάπη, τον θυμό, την απώλεια και την προδοσία. Μεταξύ Ελλάδας, Γερμανίας και Ηνωμένων Πολιτειών, οι ήρωες του βιβλίου πληρώνουν καθημερινά το τίμημα των επιλογών που τους αναλογεί. Παίζουν το καλύτερό τους χαρτί…. Άλλοτε κερδίζουν και άλλοτε χάνουν αλλά μέσα από τις δυσκολίες νικήτρια βγαίνει μόνο η ζωή…